In een blauw huisje achteraan in zijn tuin vindt de Belgische regisseur Eric Pauwels een rustige plek waar hij kan dromen van een film die alle films zou omvatten die hij ooit heeft bedacht. Terwijl de seizoenen elkaar afwisselen, neemt de tijd hem mee langs herinneringen en vertrouwde objecten. Aan de hand van krantenknipsels, oude brieven bewaard in een sigarendoos, kauri’s en andere “fossielen” stelt Pauwels denkbeeldige reizen samen waarin autobiografische en fictieve fragmenten met elkaar verweven worden. De film ontvouwt zich als een speelse zwerftocht door tijd en ruimte, over oceanen, continenten en tijdperken heen. Terwijl het ene avontuur overgaat in het andere en de reis telkens opnieuw in beweging zet, wordt elk beeld onderdeel van een groter geheel: een uitgestrekte, droomachtige puzzel van mogelijke verhalen en zelven.
